Hayatıma şöyle bir bakıyorum da, halen ve daima yaşamaya karşı büyük bir iştah duyuyorum. Bir vincin altında filan kalmazsam ömrümü son bölümüne kadar izlemeyi planlıyorum. Vonnegut'un her zaman kulak arkası ettiğim bir başka öğüdünde söylediği gibi; " İşler yolunda gittiğinde bir durun ve yüksek sesle "Daha ne olsun? " Demeyi unutmayın "
Yürürken sanki yürümüyorum da hafif hafif uçuyorum. Hafızam pamuk ipliğine bağlı, bazı şeyleri güç bela tutuyorum. Yine de seni unutmuyorum, ama seni unutmuyorum.