Ece Coşkun
@kitapkokusuece
İnstagram: @kitapkokusu.ece
Hayal ettiğin kadardır her şey...
11 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Sevda DedikleriEdebiyat
Merhabalar bugün Sevda Dedikleri kitabının yorumuyla geldim. Seri iki kitaptan oluşuyor ve tamamlanmıştır. Baş karakterimiz Hızır Ali babasına çok bağlı ancak onu kaybetmiş bir adamdır. Babasının en yakın arkadaşı ve Hızır Ali’nin en zor anlarında yanında olan Mahmut öldüğünde yeğeni Meleği Hızır Aliye emanet etmiştir. Meleğin artık kimsesi kalmamış, gidecek bir yeri yoktur. Hızır Ali, Meleğe kalacak bir yer ayarlayana kadar onu kendi evine götürür. Melek çok utangaç ve çekingen bir kızdır. Ancak aynı evin içinde yaşamaya başladıklarında birbirlerine alışmaya başlıyorlar. Zamanla Hızır Ali Meleği sevmeye başlıyor. Ancak emanet olarak gördüğü küçüğüne bunu itiraf edemiyor. Zaman zaman Hızır Ali’nin geçmişini okuyoruz ve gerçekten o kısımlarda duygulanmamak elde değil.
Kitap o kadar doğal ki baş karakterimizin bir taksi durağı var ve taksicilik yapıyor. Abartılara yer vermeyen samimi bir kitap. Sıcacık bir mahallede geçen dostluklarla dolu bu kitap benim çok hoşuma gitti. Hele Hızır Ali’nin sevdası öyle güzel anlatılmıştı ki. Melek ağladığında dahi elleri titreyen adam ileride nasıl olur düşünemiyorum. Ben hemen ikinci kitaba geçiyorum. Diğer yorumda görüşmek üzere.
Reklam
Sevda Dedikleri 1Edebiyat
“Duru bir güzelliği vardı Melek’in. Çok güzeldi Hızır’ın gönlünde. ‘Onu görünce Allah’tan af dileyeceğim meleğine vuruldum diye,’ demişti. Affını dilemeliydi öyleyse. Çünkü bu küçük kızı kaburgalarına bastırıyordu. Onun için ateşlerde köz olmaya da, kor olmaya da, kül olmaya da razı olacaktı.”
Peri – Teksas'ta Bir Türk Kızı 2Edebiyat
Merhaba arkadaşlar bugün serinin ikinci ve son kitabının yorumuyla geldim. Peri yaşadığı ufak kaza ve yaşadıklarının getirdiği psikolojik travma ile hafızasını kaybetmiş durumdadır. Yaşadığı tüm olayları unutmuştur. Bana göre bu kısa süreli hafıza kaybı Peri için iyi bile sayılabilir. Çünkü yaşadığı tüm kötü olayları, hissettiği kararsızlıkları hatırlamıyordur. Babasının, abisinin ve babasının dostlarının gerçekte nasıl insanlar olduklarını anlama şansı yakalamıştır. Aslında babasının arkadaşları demektense ailesi demek daha doğru olur. Çünkü onlar aynı evin içinde yaşayan kocaman bir aileler. İkinci kitapta ilk kitaba göre Peri’nin artık bir şeyleri kabullendiğini, babasına ve tüm herkese daha çok alıştığını ve onları sevmeye başladığını okuyoruz. Aynı zamanda ikinci kitap çok daha aksiyonluydu bana göre. Hikayeye Kardelen’in ve Sedef’in katılımıyla olaylar kendini göstermeye başlıyor. Kendi içimden dedim ki bunları yaşayanlar varken bizim yaşadıklarımız gerçekten sorun mu? Hele ki minik Kardelen’in yaşadıklarını okurken çok etkilendim.
Artık Peri ailesini kabul etmiştir ve aşkını yaşamaya başlamıştır. Her karakter için öyle düşünülmüş, araştırılmış ve işlenmiş ki kitabın sonunda kafanızda hiç soru işareti kalmıyor. Eğer sizde kimsesiz kalmış bir kızın kocaman bir aileye sahip olduğu, zorluklarla dolu bu hikayeyi okumak istiyorsanız kitaba bir şans vermelisiniz.
Reklam