Kitapların dostluğunu çok seviyorum.. Beklenti yok, çıkar yok, amaç yok, yani seni üzecek hiçbir yanı yok her zaman yanında okumak istediğin her an elinin altında fakat insanlar öylemi sırtınızı döndüğünüz an hançer sırtınızda....
Cemil Meriç'İn bu sözünü çok seviyorum, "insanlar kötüydü kitaplara sığındım" o kadar doğru ki, o kadar anlamlı ki yaşadıkça daha çok anlıyor insan... Hissizleşmiş bir insan kitlesi var...
Umudun Beşinci Mevsimi bir yazar düşünün, kalemi o kadar doğal o kadar içtenki sanki çok sevdiği bir arkadaşıyla sohbet eder gibi.. Özeleştirisini yapıp bir o kadarda eleştiriye açık bir yazar.. İçten ve samimi yazması kitabı bir günde bitirmenizi o kadar çok etkiliyorki:) en azından benim öyleydi:).. Kendinizden parçalar bulmak isteyenler için okuma listesinde olması gereken bir kitap...