pastel pudra
@kitaprafim06
Bir kelebek ağrısıydı, vakit dardı, mevsim hicazdı.. Yetişmem gereken bir ölüm, kaçmam gereken bir hayat vardı..
Herkesin seviyormuş gibi yaptığı , ancak sevginin ne olduğunu pek az kimsenin bildiği bir zamanda yaşıyoruz...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sanırım, mavi kelebek görmeye ihtiyacım var.. Yine adalarda canlanan hayaller, yine müthiş kurgu.. olayları kendiniz yaşıyormuşsunuz gibi hissettirmesi.. Çok güzel
Daha iyisini okuyana kadar hayatımın en güzel kitabı olarak kalacak. Ağlayarak okuduğum kitapları hafızamdan silemiyorum, onunla özdeşleşiyorum. -SPOILER İÇERİR- Charlotte eşi Erzik’le birlikte gemiyle balayına çıkar. Gezide başka bir gemiye binip gezeceklerken Erik biletini basmayı unuttukları için ona katılamaz. Yarım saat sonra başka gemiyle yanında olacağını söyler. Ama tabii işler böyle gitmez. Charlotte’nin ve balayı sırasında tanıştıkları Gray’in gemileri kaza yapar. Sadece ikisi sağ kalır, kaptan da dahil herkes ölür. İşte kitap buradan itibaren başlıyor. İkisi çok farklı bir adaya ulaşır. Bu adada imkansız olan her şey mümkün gibidir. Örneğin, Gray astım hastasıdır ama bu adada bir sorun yaşamaz. İkisinin bu adada yaşadıklarını, daha önce bu adaya yolu düşüp ölenlerin hikayelerini görüyoruz. Onların yaşam mücadelesi içine aktarılan farklı karakterlerin hikayelerini de ben çok başarılı buldum. Örneğin, Evan adlı birinin kedisinin o adaya yolunun düşmesi ve Charlotte ile Gray’in karşılarına çıkması güzeldi. Evan’ın Charlotte’nin gemide karşılaştığı Louise adlı yaşlı birinin oğlu olması gibi. Çocuğunun hastalığı için para çalan birinin evlerinin bahçesine para gömüp adada ölmesi, Charlotte’nin o parayı çocuğuna ulaştırması vb. Böyle hikayeler güzeldi. Charlotte ve Gray o adada 2 sene kaldılar. Bir gün boş bir tekne geldi. Charlotte o tekneyle eve dönmek istiyordu ama Gray istemedi. Zaten dönemezdi de, çünkü karısını öldürmekle suçlandığı için aranıyordu. Charlotte onu bırakıp tekneyle gitti. Başka bir tekne onu bulup kurtardı. Burada Charlotte yerinde olsam be yapardım bir türlü karar veremiyordum.
‘Bismillah’ deyip gönlüm başlıyor niyaza. Dilimin ilk hecesi Elif, son hecesi de Elif’ten başlayarak Allah. Bir dua iliştiriyorum acıyan yanlarıma. Öyle bir dua ki önce yokluğundan başlıyor, sonra aşka bulanıyor. Sarınıyorum aşk yükünü. Sadece Rabbimden tevekkül istiyorum. Öyle bir tevekkül ki;Bir inşirah serinliğinde, bir tomurcuk tazeliğinde huzura bulasın istiyorum acıyan tüm yanlarımı.
Hüzünden geçip, dilimden öte kalbime bağışlasın istiyorum en güzel aşkı. Vakit ne zaman son olacağını bilmediğim ömrümde, uzun gibi görünen her şeye inat ben tevekkül istiyor ve ediyorum. Öyle bir tevekkül ki;Acımın kızıla boyadığı gökyüzünde, aciz tüm yanlarımı katıp bir umut kapısının önünde istiyorum ki yeni bir ışık doğsun geceme. Suskunluğumun adı sen olsun. Elif olsun.
Aşk-ı Tevekkül olsun. Kuşansın ruh bu dünyada en dayanıklı giysiye. Kuşansın işte “Rabbinin kuluna kafi” olduğu o ayete.Bir tevekkül iliştir ey Rabbim gönlüme. Gönlümdeki dalgaları hırçınlaştıran, geceyi bir kat daha siyaha boyayan kayıplarıma, yanışlarıma, susuşlarıma.
Bir tevekkül bağışla Rabbim nefsimi perde yapan o tüm dünyevi yanlarıma. Titriyor yüreğim, gözlerim alemi bulanık görüyor, nefesimse boğazıma sevda düğümlü. Yutkunamıyorum artık. Geçsin boğazımdaki düğüm yüreğime, iki alem bir tek sevda düğümüne. Kalksın aradan perdeler. Gözlerimin yaşı yüreğime binlerce kez abdest aldırsın. Kalksın kalbe karartı olan o perdeler. Sevdam gözüksün.
Bir Aşk-ı Tevekkül et Rabbim şu ruhuma. Uzakları yakın eden dualarıma biraz daha sabır karışsın. Elif’in yanında değil diyenlere, unut bu sevda da geçer diyenlere, ben varlıktan öte yoklukların yakınlığının huzurunun sadece inanmak olduğunu göstereyim. Rabbim aşklara, kalbine sevmeyi en büyük rızık bilen Elif’lere Hikmet’lere, Aşk-ı Tevekkül nasip et. Yaşar gibi görünen
