"Bazı olaylar insanı öyle yıpratır ki bir daha eskisi gibi olamazsın," dedim. " Sormamız gereken şey, her şeyin nasıl eski haline döneceği olmamalı. Bu yeni durumla nasıl başaçıkabileceğimizi düşünmeliyiz."
Babam, "Yeniden on dört yaşında olabilmek için elimden gelen her şeyi yapardım," diyor. On dört yaşındayken hayatın kolay olduğunu düşünüyor. Deli mi bu adam? Yani bir insanın hayatı ne kadar kötü geçmiş olmalı ki kırk beş yaşına geldikten sonra bile hâlâ on dört yaşında olmayı istesin?