"Haklısın Joe" dedi Abby. "Kalbi güçlü. Bir süre çalışmaya devam edebilir. Ama sonsuza dek değil. Sonunda vücut farkına varır, Vücut anlar,"
Joe, gözleri ağlamaktan ve uykusuzluktan kan çanağına dönmüş bir halde ona baktı, "Anlar mı?"
"Beynin öldüğünü. Kalbin çarpması için artık sebep kalmadığını."
"Bunu nasıl anlar?"
"Beynimize ihtiyacımız vardır. Sadece düşünmek ve hissetmek için değil,bedenimizin geri kalan kısmına bir amaç vermek için. Bu amaç kalmadığında, kalp,ciğerler durmaya başlar."