Gorbaçov'la ilk karşılaştığımda, onun, soğuk Kremlin duvarları arkasında oturan Sovyet lideri klişesine uygun biri olmadığını gördüm. O, cana yakın, enerjik, zeki, kültürlü ve sempatikti. Konuşurken karşısındakinin gözlerinin içine dürüst ve samimi bir ifadeyle bakıyor, hatta sohbet sırasında kolunuzdan, omzunuzdan tutuyordu. Müzik, edebiyat, felsefe biliyor, ezbere şiir okuyordu.