Videolar
Gecesi Yok
Yaşamak diyordu ya; “kendi göğsümde uçmak istiyorum, kendi zamanımda yaşamak’” diye nitelendirdiğini.. Bırak kendi alevinde yansın. Kıyısız olmak istiyordu madem, neden bir liman olmak derdindesin?
Oyun... Can suyu çocuğun. Gövdesinde yanan ışık. Odalardan dünyaya, sokaklardan uykulara, yedi renkli hayal köprüsü. Korkuyu kaldırmayan sırça kap. Sevginin, özgürlüğün ve yaratıcılığın ilk büyük okulu. Büyülü dünyası nesnelerin. Kıyısız merak. Hayata atılan hilesiz hüzünsüz adımlar. İnsanın bir ömür yolunu çizen saklı su, gizil güç. Silvan'da, Bitlis'te, Savur'da, babalarını gömerek büyüyor çocuklar. Hayal köprülerini silahlar uçurdu çoktan. Ne yemişlerin çağla mevsimi, ne kuşların yavru zamanı... Tek oyunları korkuyla saklambaç. Ölümü ezber ede ede öğreniyorlar özgürlüğü. Ve onların ömürlerinin gizil gücü, önlerinde akan saklı su, kan ve gözyaşı yalnızca...
Reklam
Sevgi içimde bir deniz,
özlem ise kıyısız bir bekleyiş...
Ne sevgiyi anlatabiliyorum,
ne de yokluğunu.
Biz hepimiz dikenli tellerle sarılıyız, her ilişkide bir parçamız kalır ve bolüne bolüne biteriz, de. En büyük hünerimiz kendimize karşı olmak, aykırı yaşamaktır, acı kaynaklarımızı ellerimizle yaratarak. Kıyılarımız duygularımızın boyunda, derinliğimiz aklımızın ölçüsündedir; ufuklarımızsa sisler içinde... O kıyısız gökyüzü nasıl sığar küçücük gözlerimize, bir bardak suya, demirli bir pencereye... Nasıl gizlenir ağız dil vermez bir geceye? Ve nedir ki gizi, daraldığımız her yerde bir genişlik duygusu verir içimize. Çözemeyiz, de, bu güdük bilinç, bu sığ yürek, bu ezbere yaşamla.
Sayfa 84 - ÖMÜR HANIMLA GÜZ KONUŞMALARI || Kırmızı Kedi Yayınevi
Reklam
Reklam