Yarım bırakılmış bir şey bu, ne tamamen boş ne ağzına kadar dolu. O yarım kalmışlık yakıyor zaten canını insanın. Aklımdaki bin bir soru işaretiden bir kaç tanesinin üzerini çiziyorum sen arkana bakmadan giderken. Kaçıyorum bir kacından da. Eksiliyor evet. Senin cisminle bağlantılı ne kazındı ise beynime yok olmaya hapsedilmiş. Eksiliyor bir bir takvimdeki yapraklar misali. Korkunç bir bomboşluk, akıl almıyor soluk kalmıyor yaşadıkça. Tüketiyor beni. Aklımın almadığı noktalar var. Kalbimin atmadığı anlarda karşıma çıkan anılar, ses tonunu, simani unutmanin verdiği hüzün var bir de. Kendini kaybetmisligin verdiği onursuz durusumla ayakta kalmaya çabalıyorum. Nefes almak bu derece zor olmamıştı. Gönlüm razı, bir tebessumune. Son bir sarılma ritüeli için binlerce şarkıdan vazgecerken ben; aklına dahi gelmiyor yüzüm. Beni böyle eskitmen değil zoruma giden. Bu kadar çabuk eskitmen.