"Vicdan rahatlığının ön aşaması, vicdan rahatsızlığıdır – bir karşıtlık olarak değil: çünkü iyi olan her şey önce bir kez yeni, dolayısıyla alışılmadık, töreye aykırı, töredışı olmuştur ve mutlu mucidinin yüreğini bir kurtçuk gibi kemirmiştir."
"Yüksek kültürün taleplerinin insanda uyandırdığı çok yönlü hoşnutsuzluk, sonunda onun doğasını öylesine tersine çeviriyor ki, insan genellikle katı ve duygusuz olduğunu kabul ediyor ve gözyaşlarını sadece çok ender mutluluk nöbetlerine saklıyor, hatta kimileri daha acısızlığı tattığı zaman ağlamak zorunda kalıyor: artık sadece mutlulukta çarpıyor yüreği."
"Kişi susamayacağı yerde konuşmalı sadece; sadece aştığı şeyler hakkında konuşmalı - başka her şey gevezeliktir, ‘’edebiyat’’tır, terbiye noksanlığıdır."