Borç dendiğinde ilk olarak para gelir akla öyle değildir.
Borcun bir çok türü vardır:
Teşekkür etmek gibi,
Vefa gördüğüne vefa göstermek gibi,
Duasında ismini geçirenin ismini geçirmek gibi,
Mennet duyana minnet duymak gibi,
Saygıbduyana saygı, sevgi gösterene sevgi göstermek gibi...
İyiye dair ne varsa borç bilip ödemek gerekir. İşte o zaman kötüyü iyi, borçlarını ödeye ödeye yenebilir.
İnsanlık şunu yanlış anlıyor bence.
Borcunu ödemek bir lütuf değil, bir sorumluluktur.
Borcunu ödemek iylik yapmak değil iyliği unutmamak.
Alacağına alacağını vermektir!
En karanlık gününde,
En çaresiz anında,
Kendini ortaya atıyorsun eğer ,
En umutsuz anında!
Kendin için değil, ailen için...
Kendine çare diye sunuyorsan eğer,
Yüreğide ailesinin sevgisini tutan hiç kimse çaresiz değildir!
Tüm kapılar üstüne kilitlenmiş bile olsa,
Ailesinin kalbinde yer tutan hiç kimse tutsak değildir kendi kafesine!