Perdeler kalkıp da sabah olunca
Aldırma Aras’ın öyle bulanık
Öyle mahzun aktığına
Palandöken yine sisli, aldırma
Ben hem sise hem çamura alıştım
Senelerdir bu acıyla buluştum
Mutluluk ne zaman çıksa karşıma
Yalnızlık bir zindan, çöker başıma
II
Ateşten ve köpükten sıyrıp ellerini
Can çölünde de deven eyleyendir gözlerin
Gözlerinle başladı dağların yürüyüşü
Âdem’i Havva’ya ram eyleyendir gözlerin
İsyan bir fırtınayı ağlatırken içinde
Kabil’in ruhunu kan eyleyendir gözlerin
Sevenler son burcuna yükselir de beyazın
Sevmeyenleri giryan eyleyendir gözlerin
Suların emzirdiği muamma bir çocuğu
Yedi iklime hakan eyleyendir gözlerin
Gözlerinde Meryem’in bahtında ışıldayan
Mesih’e göğü vatan eyleyendir gözlerin
Yetimler yetimini esrarıyla büyütüp
Âleme özge sultan eyleyendir gözlerin