Ali TAHİR
@kmot
Karşılaştığın herkes, hiç bilmediğin bir mücadelenin içinde. Kibar ol. Her zaman.
Kamu
İZMİT
134 okur puanı
Ağustos 2015 tarihinde katıldı
Hikâyenin zamandan bağımsız ilerleyişi, doğallığı ve sade bir akıcılıkla içime işleyişi… Halis Bey’in anılarıyla örülmüş bir yaşam ansiklopedisi yazma fikrinin zarifliği… Gündelik bir anın, usta bir kalemin dokunuşuyla nasıl derin ve dokunaklı bir gözleme dönüşebileceğini bir kez daha gördüm…”Öğrenmek için, gerçekten öğrenmek için bir mesafe gerekir.””çok iyi kaydeden taklidi yapıyordu, iyi bir kazanan olabilmek için””tedirgin insanlar general olamaz.” İyilik başlığındaki Pidecide çalışan Garson Orhan’ın serüveni ;iyi bir insan olmanın hayatın acımasız gerçekleri karşısında her zaman ödüllendirilmediğini görüyoruz.
Reklam
IQ’su 68 olan, fırında sadece yerleri süpürme ve teslimat hayalleri kuran Charlie Gordon’un fantastik hikâyesini anlatıyor. Ta ki, daha önce yalnızca Algernon isimli Farenin üzerinde denenen bir deneye katılma şansı yakalayana kadar. Yapılan başarılı ameliyatın ardından, Charlie’nin zihinsel kapasitesini adım adım olağanüstü seviyelere çıkar, hatta o kadar ilerler ki sonunda bu tıbbi ve bilimsel başarıyı elde eden kişileri bile geride bırakır. Ancak zekâ, göründüğü kadar parlak bir nimet değildir. Çünkü bazen gerçekten bilmemek daha huzur vericidir. Charlie, yıllardır çevresindeki insanlara dair sandığı her şeyin aslında bambaşka olduğunu fark eder. Önceden dostça bulduğu kahkahaların ardında alaycılık olduğunu keşfetmesi çok uzun sürmez. Hafıza zekânın temel taşı olduğu söylenir ve Charlie bunu en zorlu şekilde deneyimler. Zamanla bastırdığı anılar su yüzüne çıkar ve beraberinde de derin acılar getirir. Geçmiş, her zaman güzel anılarla dolu olmuyor maalesef. Kısaca hem etkileyici hem de yürek burkan bir hikâye. Özelikle engelli bireylerin yaşadığı zorlukları ve bir engelli çocuğa ebeveynlik yapmanın ne anlama geldiğini derinlemesine işlerken; sevgi, saygı, insanlarla bağ kurma ve şefkatin ne kadar temel ihtiyaçlar olduğunu bize güçlü bir şekilde hissettiriyor…
Yaşamın ikinci yarısının bizlere sunduğu farkındalık ve içgörüleri vurgulanmış. Aslında yaş ilerledikçe, seçim yapma gücümüzün arttığını, geçmişten daha fazla ders çıkarabileceğimizi ve duygusal olarak daha esnek hale geldiğimizi anlatıyor. Kısaca artık neyin bizim için işe yarayıp neyin yaramadığını daha iyi görebilir, hayatımızı geri almak için daha bilinçli adımlar atabiliriz. Orta yaş krizini ise sadece bir bunalım olarak değil, derin bir içsel dönüşüm süreci olarak ele almış. Psikolojik bakış açısı kazanmanın zorluğunu vurgulanırken, bireyin kendi yaşamını ve geçmişten gelen kalıplarını sorgulaması gerektiğini belirtiyor. Kitabın amacı anladığım kadarıyla doğrudan bir kişisel gelişim rehberi sunmak yerine, okuyucuyu düşünmeye sevk etmek ve farklı bir bakış açısı kazandırmak. Hayatın bizi sürekli sınavlara tabi tuttuğunu, dikkat dağıtıcı unsurların çevremizi sardığını ve geçmişimizdeki korkuların bazen bizi nasılda kısıtladığını üzerinde duruyor.
Cem Mumcu’nun Kendine Bakma Kitabı.. Okuyucusunun yüzleşmekten kaçamayacağı, yazarın bakış açısından hayata dair genel bir bakış açısı sunan bir eser. Günlük hayatın koşuşturmasında göz ardı ettiğimiz ama aslında son derece önemli olan detayları fark ettiriyor. Kendine bakmak, sanıldığı kadar basit değil; aksine, büyük bir özen ve cesaret gerektiren bir sanat. Yazar, psikiyatrist kimliğinin getirdiği bilinçle, bizi hem yüreklendiriyor hem de içsel bir yolculuğa çıkmaya kışkırtıyor. Kendimizi bir aynanın karşısında buluyor ve dönüp dönüp bakma ihtiyacı hissediyoruz. Zayıflıklarımızı görmemize ve bunlarla yüzleşmemize yardımcı olurken, yalnızca başkalarıyla olan ilişkilerimize çeki düzen vermekle yetinmememiz, önce kendimizle sağlıklı bir bağ kurmamız gerektiği fikrini temel alıyor. Anlatımındaki samimiyet, yer yer tokat gibi çarpan gerçekler ve ince mizahi dokunuşlarla birleşince, ortaya etkileyici ve dönüştürücü bir metin çıkıyor.
Mustafa Kutlu’nun Kendini Aş Haddini Aşma kitabı, yazarın gündelik hayatın önemli meselelerine dair köşe yazılarını kronolojik bir bütünlük içinde derlediği bir eser. Kapitalizmin etkileri, teknolojik gelişmelerin insan üzerindeki hâkimiyeti, iklim krizinin getirdiği susuzluk tehlikesi gibi toplumsal sorunlara değinen Kutlu, hikayeci kimliğiyle bu meseleleri gözlemlemekten geri durmuyor. Ancak çözüme doğrudan katkı sağlayamayacağı bildiği için yetkililere seslenmeyi tercih etmektedir.
Yazarın dili, hikayelerinde olduğu gibi sade, dingin ve akıcı. Köşe yazılarında da dolambaçlı anlatımlardan kaçınması, düşüncelerini net bir şekilde ifade etmesini sağlıyor. Doğa ve insan temasını hikayelerinden çıkıp gerçek hayata taşımış gibi hissettiriyor.
Reklam