Bir kez gelmişsin bu saçma dünyaya
Olanları unutmak çok zor inan bana
Sevdiğin insan bile artık yalan söylüyor
Yaşadığın anılar acı vermeye başlıyor
Bir köprüden geçiyorum
Mutlu gibiyim sanki
Geride bir kent bıraktım bir de sevgili
Rüya mı bu, gerçek mi inan anlamıyorum
Bu şehir beni içine çekiyor
Kendimi alamıyorum
Olanlar yetmez gibi bir de mesaj geliyor
"Mutluluklar, hoşçakal" Birer birer zırvalanıyor
İyice dağıtmak için biraz daha içiyorum
Sonra oturmuş mal gibi zırıl zırıl ağlıyorum