KöklerimEdebiyat
"Benim baba tarafım Bosna'dan göçmüştü İstanbul'a. Avusturya-Macaristan İmparatorluğu Bosna topraklarını işgal edince, bu durumu hazmedemeyen dedem, geride akrabalarını, dostlarını, mülkünü, çiftini çubuğunu bırakıp İstanbul'a gelmişti, hamile karısı ile birlikte. Serveti anavatanında kalmıştı."
Sayfa 38 - Savaştan kaçış değildi onların göçü. Hilal altında yaşamayı, haç altında yaşamaya tercih ettikleri için,·Kitabı okuyor
Yeni Bir Sayfada Sana Bakmak
…
bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim
anlarım bitkiden filan
ama anlatamam
toprağın güneşle konuşmasını
sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla
sen bana ışık ver yeter
bende filiz çok
köklerim içimde gizlidir
gelen giden açan soran bere budak yok
bir şiir istersin
içinde benzetmeler olan
kusura bakma sevgilim
heybemde sana benzeyecek kadar
güzel bir şey yok …🌹
youtu.be/huGuzi28d3w?si=...
Koca bir çınar gibiyim, az da olsa yaşım
Kopmaz köklerim var hayatın yüreğinde
Şimdi ağlayıp sızlanan körpe dalların
Onlar toydur biraz, başları gökyüzünde.
Yaşamak, bizim en büyük özgürlüğümüz artık
Acıların, gözyaşlarının da bilincine vararak
Bağırıp çağırmadan, boyun büküp ağlamadan
Yaşamak ... enginlerde salınıp, yücelerde coşarak.
Bir zamanlar, aynı kökten beslenen iki çiçek vardı.
Biri dağın yamacında açan bir edelweiss gibiydi; ulaşılması zor, vakur ve güven veren. Ona her baktığımda aklım konuşurdu:
"Hep de yok etmez ya rüzgâr, belki de bir tohum taşır. Belki o tohum fidan olur yeniden. Fidanlar ağaçlara dönüşür. Kökleri buluşur toprağın altında bir yerlerde. Benim kopan köklerim yerine onlar köklenir. Belki birisi gelir, o kökleri bilgiyle sular yine.
Yine çiçekler açar mevsiminde, yine çocuklar koşar oynar üstlerinde. Arsızlığın, edepsizliğin, adaletsizliğin şiddetli sesini çocuk kahkahaları bastırır belki. Belki dürüstlük, vicdan, merhamet o kadar da alçak sesle konuşulmamaları gerektiğini anlar. Onlar da yükseltir seslerini. Belki insanlığın sağlayamadığı eşitliği ve adaleti bilim sağlar. Kitaplar, şiirler, destanlar, bilimsel araştırmalar kül olabilir, ama fikirler yankılanır durur gök kubbede.
Belki kimsenin kimseye kölelik etmediği zamanlar gelir. Ayıplar değişir, ahlak değişir, giysiler, sözcükler değişir. Ama anlam arayışı kalır. Bulamayanlar köle kalır. Bulanlar önce kendini, sonra dünyayı değiştirir."
