K.K

Sefil bunlar, insan değil, sadece sefil; onlar insan değil, görünüşte öyleler sadece, buna inanıyorum ben. İşte böyle bu insanlar!
Sayfa 141·Kitabı okudu
Reklam
Neden her şey böyle oluyor, iyi bir insan karanlıkta kalıyor, bir başkasınaysa mutluluk kendiliğinden geliyor?
Sayfa 140·Kitabı okudu
...kalbim parçalanıyor, acı geliyor, ağır geliyor.
Sayfa 134·Kitabı okudu
Siz karanlık hayatımı aydınlattınız kalbimi ve ruhumu aydınlattınız ve ben ruhsal huzur bularak diğerlerinden daha kötü olmadığımı anladım; belki parıltı yok, ışıltı yok, renk yok, ama yine de bir insanım, kalbiyle düşünceleriyle bir insanım ben.
Sayfa 134·Kitabı okudu
Sizi tanıyınca, birincisi, kendimi daha iyi tanıdım ve sizi sevmeye başladım; küçük meleğim, sizden önce, tek başımaydım ve yeryüzünde uyuyor, yaşamıyordum sanki.
Sayfa 133·Kitabı okudu
Reklam