1/10
2020 16. kitabı
basit ve düz bir anlatım tarzını, varoluşumuzdaki en önemli duyguların güçsüz karakterlerin elinde küle döndüğü, yaşanan tüm aksiliklerin sonlara doğru ışık hızında çözülüp pembe dizilerin finalleri gibi bir son bulduğu ve bize basit bir sondan başka hiçbir şey kazandırmayan kitap. zamanında harcanan çok güçlü kalemlerden sonra böyle güçsüz bir yazarın bu kadar değer görmesi her şeyi açıklıyor..
zümrüt şelaleleri ve kor adasını okuduktan sonra kitaplarına devam etmek istedim ve tüm kitaplarını okumaya başladım. okyanusun ötesindeki yıldızların kurgusu o kadar güzeldi ki, deniz feneri koyu'nun bu kadar başarısız olması yüzünden oldukça afalladım. her kitabında kelimesi kelimesine aynı benzetmeleri kullanıyor, ve benim gözümde kaleminin hiçbir gücü yok. anlatım tarzı bakımından, karakterlerin güçsüz kişiliği bakımından her açıdan başarısız bir kitaptı. söylemek istediğim daha çok şey olmasına rağmen zamanımı daha fazla bu kitaba harcamak istemiyorum.
sadece yazarın iyi bir roman çıkardıktan sonra araya başarısız kitaplar sıkıştırarak diğer kitapları için zaman kazanmaya çalışması onu artık bir yazar olarak görmemin önüne geçti.
kendini daha ne kadar değersizleştirebilirsin ki?
