... o durumda insan ilk iş olarak hesaplaşmak için her şeyi, mantığı da bir kenara bırakıp mantıksız olmak, kendi bildiğini okuyabilmek için bilerek delirecektir!
Düşünmeden, ortada öncül neden olmadan, hiç değilse o an için bilincini bir yana bırakarak kendimi duygularıma körü körüne kaptıracak olursam; boş boş oturmak için sevsem ve ya nefret etsem....
Yaşadığımız her an tespih taneleri gibi peşi sıra hayat senaryomuz içinde bizi doğru yere yerleştirir. İyiye veya kötüye değil... Olduğumuz halimize yönlendirir...