Kazım Onbaş
@konbas07
10 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
“Tuzağa düşürülmüş olabilir miydik? Bu düşüncenin saçma olduğuna karar verip zihnimden uzaklaştırdım. Prens Mu-Qaash’ın bizimle bir alıp veremediği yok. Ayrıca biz tuzağa düşürülecek kadar önemli insanlar değiliz. Bu durumda aklıma ilkinden daha kötü bir soru geldi. Prens Mu-Qaash tuzağa düşürülmüş olabilir miydi? Onun yokluğunda imparator babası ipleri tekrar ele almış olabilirdi ve böylesi bir durumda başımız gerçekten de belada demekti.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Diğer taraf geldiğimiz yer gibi karmaşık değildi. Uzayın her yanına saçılmış uzay istasyonları, farklı yerlerden hasat için getirilmiş astreoidler, milyarlarca uzay temizlikçisi ya da Mach gibi gizemli nesneler yoktu. Baktığım manzara çok daha sadeydi. Titan ırkının ana gezegeni Rusthas, büyüklüğü ve tıpkı Satürn’ünki gibi geniş sarımsı halkasıyla bu kadar uzaktan bile karanlık uzayda en çok dikkat çeken nesneydi. Etrafındaki yedi uydusu milyarlarca yıldır olduğu gibi yaşlı gezegenin en yakın arkadaşlarıydı. Daha geride Rusthas’ın güneşi ve soluk mavi renkli uzak yıldızlar. Hepsi buydu. İşte diğer taraf önümde olabildiğince uzanıyordu.”
“Lody Consela’nın parlak atlas gözleri bana dönünce kalın bir battaniye gibi sımsıkı sarındığım şaşkınlığı sivri bir duygunun deldiğini hissettim.”
“Lody Consela beni bakışlarıyla tarttı. Atlas mavisi gözlerindeki ifade, göründüğün kadar taşralı konuşmuyorsun, diyordu. Bu gerçeği bir an önce kavramasını umuyordum. Size bir taşralı muamelesi yapılması can sıkıcıdır, taşralı olsanız bile.”
“Karşımdaki atlas mavisi gözlerde beni tartan ve sınayan bir şeyler olduğunu sezdim. Maqlaan kesinlikle deneneceğimi söylemişti. Konuşarak yanlış bir şey söyleme riskine girmedim ve sadece başımı sallamakla yetindim.”