Bir insanın ailesinden başlar hayata kırgınlığı.
Ailesinden sevgi görmediğinden sevgi arar;
Baska bir insandan, ona dair tüm duygularda.
Ailesinden öğrenir insan birine güvensizliği sırtına binen acının hep orada kalacağını. Kalbinde hiç kötülük olmadığından belki de. Kalbi cabuk kırılır herkesi kendi gibi sanar kaç yasında olursa olsun cocuk ruhlu olur. Bir çocuğun acısı ailesinden başlar ve bitmez. Çünkü insan Ailesinin sevgisi kadar değerlidir ve herkes, sevildiği kadar hayatı güzelleştirir...