Kan ve Küller İçinde
Bir sabah uyandı şehir,
Özgürlük sustu, karardı devir.
Sokaklar yankılandı sessiz çığlıklarla,
Kan düştü toprağa, kurudu vicdan.
Evler yandı, duvarlar yıkıldı,
Çocuklar annelerinin kollarında sustu.
Bir ismin vardı, yeterdi ölüm fermanına,
Baktılar yüzüne, kinle vurdular.
Kimin duası kabul, kiminki yasak?
Hangi tanrı onaylar bunca vahşeti?
Gözleri kanla dolu cellatlar
Hangi kutsal kitabı okudu önce?
Ve dünya izledi, kör, sağır, dilsiz,
Rüzgâr taşıdı küllerimizi uzaklara,
Ama bir gün, bir gün elbet,
Kan tutar katilin avuçlarında.
Spartacus