Bazı kitaplar okuyucuyla konuşmayı seçer, bazıları ise bir film sahnesi gibi hızlı ve net mesajlar vermeyi. Bu kitap ikinci türden; kurgusu çok akıcı ve süratli ilerliyor. Ancak bu hız, duygusal doygunluğu biraz zayıflatmış. Olayların içinden geçerken karakterle o sarsıcı bağı kuracak vakti pek bulamıyorsunuz. Algernon’a Çiçekler bende bir film izleme hissi yarattı.