M: Bir şey daha diyeceğim. Ölen kocam şiiri çok severdi. Hiç istemediğim halde bazı şiirleri anladığım da oldu. Bugün hatırladığım şiir galiba Tennyson’dan. “ O eski günlerdeki gücümüzde değiliz artık
Dağları yerinden oynatırdık oysa
Peki neyiz, neyiz şu anda
Kahraman yüreklerin bir gölgesi
Zamanla ve inanç olarak zayıf düşen
Fakat güçlü bir irade 
Çabalayan
Arayan
Bulan
Ve pes etmeyi bilmeyen.“
Bond: Onu tekrar nasıl bulacağımı anlatsana. Hadi ama. Nerede olduğunu söyle.
Mr White: o her yerde. Her yerde! Masanda oturuyor, senin sevgilini öpüyor, ailenle yemek yiyor.
…
KASIRGADA DANS EDEN BIR UÇURTMASIN BAY BOND .
B: Artık kolyeni takmıyorsun
V: Evet. Zamanı gelmişti.
B: Zaman eski aşkları unutmaya yetiyor mu?
V: bazen geçmişi unutabileceğini fark etmene yetiyor.
B: Kolyenin ne olduğunu buldum. Cezayir aşk düğümü.
V: Sahi mi? Ben sadece güzel bir şey olduğunu sanıyordum.
B: Hayır, öyle değil. Bunu sana biri verdi. Çok şanslı bir adam.