En güzel duygularımla, en güzel kelimelerimi kullanarak, en güzel defterimin, en güzel sayfasına yazdığım şiirlerimi tek tek yaktım Abdullah Amca. Artık benim ne yeni bir şiir yazacak ne de duyacak mecalim var. O en güzel defteri tüm karalamalardan, zırvalamalardan arınmış bir şekilde en alt çekmecemin en dibine ittirdim. Onu oradan tekrar almak çıkarmak istemiyorum. Tekrar çıkarmak demek, tekrar birilerine şiir yazmak demek, yeniden sevmek, yeniden birine gözün kapalı teslim olmak demek. İnsanın teslimiyeti insana olmamalı Abdullah amca. Allah ki bizi kendisine teslim olmak için yaratan değil miydi?