a
Aşırı-Yorum
0 üyeTakip
İslam dünyasındaki çeviri hareketi 2. Abbasi halifesi Ebu Cafer el Mansur döneminde başlayıp 7. halife Abdullah el Me'mun döneminde daha da çok önem kazandı ve bu yüzden genelde ilk başlatan kişiymiş gibi algılanmasına sebep olmuştur, tabi bir diğer etkende İslam topraklarında yaşayan dolayısıyla Arapçayı da iyi bilen Süryani Hırıstiyanlarının çalışmalarıdır. Tabi çeviri faaliyetiyle ilgilenirken ilk akla gelen soru "neden" dir yazarımız bazı nedenleri aktarıp bir de kendi mesnetsiz tamamen eldeki verileri aşırı yorumunda aşırı yorumu şeklinde sunmuş.
Çeviri hareketi kişisel kısa dönemsel maddi kaygılarla vs başlanmış değil aksine toplumsal ve birden fazla etmenin rol oynadığı uzun soluklu bir olgudur. Genelde iki etmenden bahsedilir: -Süryani Hırıstiyanlarının özel çabaları - Halifelerin öğrenmeyi kendi başına amaç edinmeleri. Bir Müslüman olarak ikisinin de yanlış olduğunu söyleyebilirim, amaç Allah'ın "oku" emrini yerine getirmekti aslında, ki bu "oku"nun içeriği malum burada yazmaya çalışırsam çıkamam oradan o yüzden şimdilik İslamın genel gayesi ve bilime bakış açısıydı diyerek geçiyorum.
Emeviler döneminde yunanca kaybolmak şöyle dursun ortak dildi hatta yeni üslupları dahi oluşmuş ve Eski Bizans uygulamaları büyük ölçüde sürdürülmüş 5. halife Abdülmelik reformlarına kadar Yunanca yönetim dili olarak yaşamış. Yazarımız bu kaynağını vermeden söylediği bilgilerden sonra şu soruyu soruyor: Emevilerin etrafındaki Yunanca konuşan grubun kültürel yönelimi neydi, bunların etnik yani klasik yunan bilimine karşı tutumları neydi?
Sonra Abbasiler başa gelince bu Bizans etkisi altındaki başkenti Şamdan Iraka taşıdılar dolayısıyla etkileşimler kültürel yönelimler de tamamen değişmiş oldu. Burada çok çeşitli ırkların ve inanışların olduğunu biliyoruz işte "Klasik İslam
