a
Attosaniye
0 üyeTakip
Yeni gelmiştim, havanın soğukluğu içimdeki kötülüğü yüzüme vurur cinstendi. Öylesine yürüyor, kimseyi beklemiyordum, seni bile. Gözlerin, kaç satır, kaç beyaz eskittiğim artık benim olmayan gözlerin saniyelik deydi, geçti. Ellerine indim. Çiçek vardı, kıpkırmızı, güzel, bir o kadar hoş kokulu olduğuna emin olduğum ,dikenleri vardı. Seninle benzerdi, ne kadar insanın aklını başından alsa da, bir dikkatsizlikle kanatır, incitirdi. Farkına varılması uzun sürerdi, bir rüyadan kabusa dönüşürdü. Öyle de olmuştu, kimseyi görmeyim diye eğdiğim başım sana kalkmıştı. Saniyelikti, senin için önemsiz, gereksiz bir hiçti. Bana dakikalar geçti, saatler, haftalar, aylar geçti. Ağırlık oldu sonra, güldüğünü gördüm, içimdeki küller uçuştu, alev aldı. Fakat bana değildi bu gülüş, bir başkasının yeşillerine akmıştı. Sıcaklığın bir başkası görmüş, bir başkası duymuştu. İşte o zaman, herkes oldum, her yüz oldum, her saniye oldum.