b
Benim düşüncem
4 üyeTakip
⸻
Bir varmış, bir yokmuş… Aslında herkesin bir masalı varmış da kimse kimsenin içine bakmayı bilmezmiş. Benimkini de kimse bilmedi, ben anlatmadıkça. Ama bazı masallar var ki, ne anlatılır ne de unutulur… Sadece yaşanır, içte bir yerlerde sessizce büyür.
Benim masalım, kimselerin duymadığı bir kalp hikayesi. Ne prenses bekledim, ne bir kahraman. Sadece “anlayan” birini istedim. Hani o göz göze geldiğinde yüreğin sıkışır ya, işte öyle birini… Ama bazen masallar gerçek olmaz, ya da gerçekler masal gibi can yakar.
Kendimi hep güçlü sanırdım. Ama meğerse en sessiz kaldığım zamanlarda, içimde en büyük savaşları vermişim. Gülüşümün ardında kırık kelimeler, sustuğum her anın içinde bağırmak isteyen bir “ben” varmış. Herkese yetmeye çalışırken, kendime yetemez olmuşum. En çok da “anlaşılamamaya” yorulmuşum. Ama belli etmemişim, çünkü bu masalda gözyaşlarımı bile gizli gizli dökmüşüm.
Bir gece, yıldızlara uzun uzun baktım. Ve kendi kendime dedim ki: “Bu masalda mutlu son yok belki ama, güçlü bir ben var.” Çünkü öğrendim… Bazen masalın kahramanı olmak için birilerini beklemeye gerek yok. Kalbini sahiplenmen yeterli.
Eğer bir gün biri gelip bu masalı dinlerse… Belki ellerimi tutmaz ama gözlerimin içine bakar ve der ki: “Sen zaten en başından beri güzeldin, sadece yorulmuşsun.” O zaman belki bu masal, yeniden başlamaz… ama yarım kalan yerden tamamlanır.
Kitabı çok beğendim bir kadının yaşadığı bütün acılara rağmen sevdiği insanı unutmaması çok güzel ama erkeğin kadını bıraktığı gibi bulmasını istemesi saçma,kadının zorluklarla yaşayıp anne olmasının yarısının elinden alınması ve bunun için evlenmek zorunda kalması zor. Hiç bir zaman böyle bir şey yaşamak istemem.
Reklam
Kitabı beğendim diğer okurlara da tavsiye ederim. Gayet güzel bir kitap ama biraz daha korkunç hikayeler olabilirdi,hikayenin korkunç yönleride vardı tabii ki mesele bebeklerin yer değiştirmesi gibi.
Hocam bana gümüş kanatı okuttu ama ben çok sıkıldım. İçerisindeki punto ve hikaye berbattı. Ayrıca benim yaşımdaki çocuklara azda olsa resimli kitaplar verilmeli diye düşünüyorum. Kitap şu= 
Gümüş Kanat
Gümüş KanatFedakârlıklarBenim düşüncem
Senin için ne yapmam gerekiyorsa yaptım ama sen naptın?
Bu cümle, birçok insanın ilişkilerde yaşadığı hayal kırıklığını ve çabaların karşılıksız kalmasını ifade eden evrensel bir duyguyu yansıtıyor. Peki, bu durumu biraz hafifletmek ve gülümsetmek için ne yapabiliriz? İşte karşınızda, ilişkilerdeki bu tür durumları komik bir dille ele alan bir blog yazısı!
## İlişkilerde Efor Testi: Sen Yaptın da Ben Napayım?
Bir ilişkide her şeyi siz mi yapıyorsunuz? Peki ya partneriniz? Onlar da en azından çöpü dışarı atmışlar mı? Yoksa siz her şeyi yaparken onlar uzayda mı dolaşıyorlar? İşte ilişkilerde efor dengesizliğini komik bir dille ele alalım.
### Bölüm 1: Benim Yaptıklarım
- Çiçek aldım, romantik yemek pişirdim, hatta annenle bile iyi geçindim.
- Evdeki tüm ampulleri değiştirdim, perdeleri astım, hatta köpeği bile yıkadım.
- Senin için yıldızları bile indirebilirim, ama merdivenim yok.
### Bölüm 2: Senin Yaptıkların
- Sen... hmm, sen... evet, sen çok güzel teşekkür ettin.
- Bir kere olsun çöpü sen attın, ama o da çünkü yanlışlıkla çöp kutusuna telefonunu atmıştın.
- Ve tabii ki, en önemlisi, uzaktan kumandayı hep benim ulaşamayacağım yerlere koydun.
### Sonuç
Görüldüğü üzere, ilişkilerde efor dengesi bazen bir terazi gibi olmayabiliyor. Ama unutmayın, her şeyi mizahla karşılamak, bazen en iyi çözüm olabilir. Belki de bir gün, partneriniz de sizin için yıldızları indirecek bir merdiven bulur. Ya da en azından, uzaktan kumandayı masanın üstüne koyar.
Bu yazı, ilişkilerdeki efor dengesizliğini ve karşılıklı beklentileri eğlenceli bir dille ele almak için yazılmıştır. Tabii ki, her ilişki farklıdır ve herkesin durumu benzersizdir. Bu yüzden, eğer ilişkinizde bir dengesizlik hissediyorsanız, bunu partnerinizle sağlıklı bir iletişim kurarak çözmek en iyisidir. Ama arada bir
Reklam
Reklam