Uyanıyorum günün ilk kahvesini içip gazeteleri kurcalıyorum, ekonomik takvime bakıyorum. Ülkenin gidişatı ne alemde küçük hesaplar yapıyorum.
Nefes alıyorum, yürüyorum. Istisnasiz merhabalaşmalarım vardır mesela ihmal etmediğim. İş, güç, muhabbet, eğlence hepsi aynı, ritüellerim değişmedi.
Kendimi dinlmeye ayırdığım vakit eskiye nazaran bir kaç kat daha arttı.
Tüm bunlara rağmen, tarifini yapamadığım büyük bir boşluk içindeyim. Bu nedir, nedendir, çözemiyorum.