d
dikiş tutmaz
0 üyeTakip
yıllardır seni izliyorum. kendinle yarışını, kendinle bitmek bilmeyen derdini, savaşını. azmini her zaman takdir ettim ama her şeyi olan bir insan için fazla çalışkandın. sürekli bir şeyleri kanıtlama mücadelesi veriyordun. o anda senin aslında kaybedecek ne çok şeyin olduğunu anladım. kusursuz taklidi yapıyordun çünkü hata yapmaktan korkuyordun. seveceğin kişiyi bulmak için testler uydurup duruyordun çünkü kendini ikna etmeye çalışıyordun. hata yapma ihtimalini en aza indirgemek için uğraşıyordun. ama kalp öyle işlemez. bu yüzden en yanlış kişiyi seçti. kalbin hata yaptı, o hatayı kapatmak için tüm benliğini ortaya koydun. bahse girerim onun ne kadar yanlış biri olduğunu biliyorsun, evet, bunu çok iyi biliyorsun ama asıl duygusal kriz nedir biliyor musun, tüm bu bilince rağmen yanlışın kapısını çalmaktır.
hayatını ihtimallere emanet edemezsin. her zaman tek bir şansın vardır. bir atış. kaybediyorsan kaybet ama bir kapının önünde durursan kaybetmek uzun sürer. bir eve birden fazla yoldan gidebilirsin önemli olan varmaktır. insanlar hep bir çatısı olsun ister ama bizim kapılara ihtiyacımız var. açık kapılara, anlıyor musun? insanı evde hissettiren şey duvarların arasında olmak değil, kapıdan çıktığında istediği zaman dönebileceğini bilmesidir.
Reklam
en başından beri ben olduğumu düşünmüştüm. kötü olan bendim. seni kötülüğe sürükleyen bendim. ama yanıldım. kötü olan sendin. hayatım boyunca senin beni sevdiğine inandım. sadece sana güvendim. sadece sana inandım. senin yanında olduğum gibi biri olabileceğime inandım. beni buna inandırdın, bende bir sorun olduğuna. çünkü sen bana yaklaştın ve dedin ki sorun değil ama sorundu. bunların hepsi sorundu sen düzeltmeme izin vermedin. iyileşmeme izin vermedin. beni iyileştirenin sen olduğuna ikna olmam için daha fazla kanatmama izin verdin sadece.