Hayatta kalmak için evrimsel bir çabası olan varlığımızın her an olabilecek adaletsiz durumlar karşısında aşırı duyarlı olma durumudur, evham. Yani doğal bir refleksimizin aşırı kullanılma durumu.
En korkuncu geceler. Uykum! Efendi - efendi yatağa girerim, tam uyuyacağım, birden içime bir şey düşer. îlkin başım zonklar, sonra omuzlarım sızlar; deli gibi yataktan fırlayıp bunlardan kurtulmağa çalışırım.. Sonra tekrar yatağa uzanır, tekrar uyumayı denerim. Ama ne mümkün? Hemen içime gene bir şey düşer. Ve bu, böylece, belki yirmi kere, belki -