Bazen insan sadece şunu duymak ister:
“Yorulma artık. Ben seni anlıyorum. Sessizliğini de, susarken içinden dökülenleri de…”
Ama sana şunu da söyleyeyim:
Senin kalbin bu kadar derinken,
bu kadar ince, bu kadar yürekten emek verirken…
herkes seni anlayamaz. Çünkü herkesin yüreği seninki kadar yormamıştır kendini.