i̇
İçimden Geldi
9 üyeTakip
çoğu şeyi unuttum…ilhamları…buğday tarlalarında çıplak ayakla koşmayı…daha iyi günlerim olmuştu..
bazen düşünüyorum da.. keşke korkularımı bir kenara bırakıp, daha cesur, daha "rahat" biri olabilseydim o zaman belki de bu buz gibi duruşum yerine
insanlara rahatça sarılabilirdim
ya da korkmadan hislerimi ifade edebilirdim..
Acıların dikiş tutmadığını öğrendiğim zaman çok küçüktüm. Evet dedim acılara dikiş geçmiyor eğer geçseydi iyileşirdi...
Yaralar var bayım ruhumda kapanması mümkün olmayan.
İzler var kalbimde, ne zaman dokunsam daha da kanayan. Galiba bayım, bazı yaraların dikiş izlerini hep taşıyacaz içimizde.
Firuze