Öylesine kirleniyoruz ki,
Hem de tozla toprakla değil!
Riya ile, kin ile, öfke ile...
Ve öyle bir kir ki bu,
Yıkamakla geçmek bilmez
İstersen kırk gece kırklan,
Yine geçmez!
Ne zaman ki sürdün yüzünü
Rabbinin tövbe kapısına,
Ne zaman ki bildin ölüm var,
İşte o zaman!
O zaman merhamet gölgesinde dinlenir,
Rahmet ışığıyla yıkanırsın...