Bir İnsan Bir Günde Adam Olmaz
Babam bugün şöyle dedi:
“Bir insan bir günde adam olmaz. İnsan, zamanla; hatalarıyla, doğrularıyla, sabırla ve emekle olgunlaşır. Bir ağacın meyve vermesi nasıl yıllar alıyorsa, insanın da ‘adam’ olması zaman alır.”
Bu sözleri duyduğum anda üzerinde çok düşünmedim, ama zihnimin bir köşesine kazındı. Zaman geçtikçe, babamın ne demek istediğini daha iyi anladım. Gerçekten de hayat, insana sabırla büyümeyi öğretiyor. Hatalar yapıyoruz, düştüğümüz yerden kalkıyoruz. Bazen kendi hatalarımızdan, bazen de başkalarının hatalarından ders çıkarıyoruz. Her adımda biraz daha değişiyor, biraz daha olgunlaşıyoruz.
Babamın bu sözü üzerine düşünürken şunu fark ettim: İnsan, olgunlaşmanın bir süreç olduğunu kabul ettiğinde, kendine de başkalarına da daha anlayışlı oluyor. Herkesin yolculuğu farklı ve kimse bir anda “adam” olmuyor. Tohumların bile toprağın altında filizlenmesi zaman alıyor. Hayat da öyle… Ektiğin emek, sabır ve çaba, bir gün mutlaka meyve veriyor.
Yazar *Mehmet Akif Ersoy* da bu konuya şu sözlerle değinmiş diyorr ki
“Olgunluk zaman ve emek ister. Acele etmek yerine, sabırla büyümeyi kabul etmek gerek.”
Babamın bugünkü sözleri, bana koca bir hayat dersi oldu. Ve şimdi, bu nasihati daha iyi anladığım için yazıya dökmek istedim. Çünkü bazen en büyük değişimler, en basit bir sözle başlar.
Her yeniden başlamak, hayatın bize sunduğu bir fırsattır. Yıkıldığımızda, her düşüşümüzde, aslında bir yeniden ayağa kalkışın arifesindeyiz. Bu, sadece geçmişin yüklerinden kurtulmak değil, daha güçlü bir şekilde ilerlemek demektir. Her yeni başlangıç, hayatı daha anlamlı kılar; her adımda daha bilinçli, daha olgun, daha derinleşmiş bir insan olarak yeniden doğarız.
Hayat bir yolculuktur, bazen zorluklarla, bazen kolaylıklarla dolu, ama her zaman yeni