Poem

“Telveli fallara bakıyorum, köpürtmeden denizi. Sek. Sevdim kendimi eksiltmeyi. Tırnaklayıp derimi, baktım tadıma. Asi. Damgalı zanlınızım sizin. Çaldım tokmağı, öldünüz. Beynim dişlerinize emanet. Koptu ip. Ayağım. En çok sol. Harammış. Mış. Mı. M. Masallar masum. Ben eğreti, hırçın, aykırı zanlınızım sizin.” tamamı için: grungepoetry.com/2023…

aslı

@euneirr·

in Turkish we don't say; "sometimes people leave." we say: insan bazen gider sevse bile severek giden insan çok şey gizler kalbinde ama susar ve gider gizledikleriyle..

Reklam

Gönül Demircioğlu

Gölgem uykuya saklı. Söktüm ilmeği dişimle. Sırlandım taşlara. Serin bir yanak nasıl ısıtırsa kalbi öyle. Sönsün artık bu savaş, iki cephelik yenilgi. Bağlı ellerimde buzul, sönsün savaş.

Gönül Demircioğlu

Taşlarını döktü ağaç. Çatılarda sessizlik. Renksizim. Yırtık yüzler. Her birinde bin al. Soyunup aydınlığı yas. Özü incir, sır sütü. Kırılır kabukları cevizin. Rahibesi protest bir kiliseyim oysa ben. Göğsümde isyancı ayaklar. Rap rap rap. Bağırsam, ölüm gürültüsü.

Gönül Demircioğlu

Bin kere kessem de ayak parmaklarımı tükenmezdi kanımın rengi. Bozuk derdim, bozuk bu kan. Çekin şunu damarlarımdan! İzbe ruhum dolanırdı boynuma. Ama Tanrı’m biliyorsun, ben yarım bir insanım. Tam olmam için bunca kör heves niye?

Gönül Demircioğlu

Taklacı kopardı bileğini, olmaya güvercin. Çünkü çatı, çünkü uçak, çünkü bulut. Uçmakla uyku arası. Bestesinde Mozart’ın kağıt yırtılması.