Sanırım bizim kuşak yeni neslin gençliğine karşın bir zamanlar çok zevk aldığı, bizi mutlu eden uğraşları, tatları dile getirerek biraz da kendini teselli ediyor. Onların birçok davranışını, fikrini, okuduklarını, güldüklerini eleştirerek de galiba aradaki gençlik farkını perdelemek istiyor. "Yeni nesil çok boş. Gençlerde saygı kalmadı." Bu sert eleştirileri siz de sık sık duymuş olmalısınız. Acaba diyorum bu eleştiri kalıplarını büyüklerimiz de bizim için sarf etmiş midir? Biz de bugün gençlere oranla kendi kuşağımızı daha donanımlı, daha akıllı, daha nezaketli kabul ediyoruz. Peki yanılıyor olamaz mıyız ya da neye göre kıyaslayarak bu karara varıyoruz? Biz kağıda basılı gazete okumayı çok büyük keyif olarak tanımlarken bu gençler, ellerine mürekkep bulaştığı ve çok yer kapladığı için bunun nasıl bir zevk olduğunu kavrayamıyor bir türlü. Biz de onların internetten kitap okumalarını yadırgıyoruz, kitap kokusunu kutsuyoruz. Farklı değer yargılarımız var kısacası. Onların ekosistemi üretiyor kendi değerlerini. Biz de babamızdakinden faklı bir atmosferde üretmiştik değer yargılarımızı.