Şimdi boşuna bakma saate, zaman geç oldu
Dün annem elimi tutarken bugün 29 da doldu
Vakit can almaz ancak can yakar
Sabır selametimse intikam felaketimdir
Ne mektebimde vardı huzurum ne vardı evde'
Çıkıp bi' başıma ağlamaktı belki caddelerde
Hayallerin kurulduğu ve düşlerin yok olmadığı
Bu gözlerinse dolduğu,
zamanın donduğu bir yerdeyim
Düşünceler dumanlı, dağlar aynı, göz de puslu
Bi' bakmışım mesafeler uzun ve tozlu
Benimse yol yürür gider bi' seyyah olurum
Gelsin, hayat bildiği gibi gelsin
İşimiz bu yaşamak
Unuttum bildiğimi doğarken
Umudum ölmeden hatırlamak