Kalp, dil. Gerçi söz keramettir, fakat sükût her belâdan selâmettir. Konuşma insanın terazisidir. Fazlası ziyan, azi vekârdır. Az konuşan kınanmaz, itibarı çok olur. Ayıpları örtenin ayıbı örtülür. Ve kalplerin sevgilisi olur. Çok konuşmak utanç verici, yüz kızartıcıdır. Sükûtsa vakar ve onur vericidir. Dilini tutan, kötülüklerden kurtulur. Dişler taş, dil çakmak, söz ateştir, söyleyen ahmaktır ve işiten ya pamuk dükkânı veya baruthanedir. Pamuk veya baruta çakmak çakan divanedir. İnsanın başına belâlar getiren üç şey var: Şakalaşmak, alay etmek, saçma ve beyhude konuşmak. Gıybet yapanın ve alay edenin azabı. şiddetlidir. Böyle insanlar Allah'tan, kuldan uzak olurlar. Çok konuşmak, dostluğu bozar, lüzumsuz konuşma, ayıpları açar ve düşman kalbini dürter. Acı söyleyen dostlarını kaçırır.
1. Cilt 104. Sayfa