"İbn Sina ve Farabi gibi büyük Türk alimlerinin oluşturduğu zemin üzerinde, Sadeddin Taftazani (ölm. 1390) ve Seyid Şerif Cürcani (ölm. 1413) gibi kelam ve fıkıh konularında uzmanlaşmış alimler, yazdıkları eserler ve yetiştirdikleri öğrencilerle yüksek düzeyli bir medrese eğitiminin alt yapısını oluşturmuşlardı. Orta Asya, bu bilimsel üstünlüğünü, Timur'un oğlu Şahruh ve torunu Uluğ Bey zamanında da devam ettirmiştir. Semerkant'ı bir bilim merkezi haline getiren Uluğ Bey'in kendisi de tarih, edebiyat, matematik ve özellikle astronomi konusunda çalışmalar yapmıştır. 1428 yılında Semerkant'ta yaptırdığı gözlemevindeki çalışmalarıyla Ptolemaios'un (Batlamyus) yanlışlarını saptamış ve yeni bir yıldız katalogu hazırlamıştır. Uluğ Bey'in etrafında toplanan Kadızade-i Rumi, Cemşid-i Kaşi, Muinüddin Kaşani, Ali Kuşçu, Fethullah Şirvani, Abdülali Bircendi gibi isimler Semerkant Matematik-Astronomi Okulu'nun temellerini oluşturdular. Ne yazık ki Uluğ Bey, babası Şahruh'tan sonra ancak iki sene hükümdarlık yapabildi ve öz oğlu Abdüllatif tarafından 1449 yılında öldürüldü."