Ütopizm
1 üyeTakip
Abartılarla yaşıyoruz üstad!
Kapılardan güneş vururken karolara,
Saray aynası önünde siluetin,
Bir İngiliz'i andırıyor.
Bana bakarak kararan üzümler, bağlar,
Yahut birbirine,
Seyri bol aşk ile bakarken,
Bakarken, kömür gibi kapkara gençliğimiz.
Sen gerçek bir İngiliz'sin, gerçek bir İngiliz.
Geceler boyu kırmızı sutyenli.
Duman altı odanın,
O oda aynı yatağı paylaştığımız.
Camına yaslanıyorsun,
Camın önünden bir bey geçiyor.
Masmavi oluklarından şelaleler,
Akarken bakıyorsun.
Ben ise bakarken kıpkırmızı, mosmor oluklardan,
Anca harap halim akıyordu.
Yalnız gardan gelen sert nidalar arasında,
Bi’ treni bulamadık a dostlar!
Sen bir İngiliz’sin,
Bir madam ya,
Paçavra ile boynun bükük,
Gardan inmemesini de bilirsin.
Hele şu soğuk mermer bir öpse ayacıklarını,
4’e beş kala trenine binecek,
Kıyamadığın Petrograd’da bin bir kasımpatı.
Ayaklarının dibinde betonu delerek,
Mahsus semaya ya da göğüslerine varmak tek gaye.
Sen o ayaklarını yalnız Anka’ya açarsın,