Başımı ellerimin arasına aldım. Ruhum bedenimi yine o tarifi imkânsız boşluğa doğru sürüklemeye başladı. Derin çıkışı olmayan bir uykuya gömülmekten korkuyor, sanki ölümün sıcaklığı bedenimi bir cüzam gibi sarmaya çalışıyordu. Yağmur damlaları da bu derin dönüşü olmayan uykuya yatırmak için ninni söylemeye devam ediyordu.
&KENDİNE İYİ BAK&