İşte bu yüzden insan, yaşadıkça, deniz kadar, gökyüzünün sonsuzluğu kadar yüce ve güçlü olacaktır. Çünkü düşünceler sonsuzdur. O öldüğü zaman, bir başka insan onun düşüncelerini daha ileriye, sonra bir başkası ondan da ileriye götürecek ve bu, sonsuza kadar böyle sürüp gidecektir.
Denizde baba-oğul yakınlığı yoktur, herkes eşittir ve en yaşlı olana itaat etmek zorundadır. O en yaşlı ne derse o olur. Baba onun işine karışamaz, oğul sızlanıp babasından bir şey isteyemez. Töre böyledir.
Deniz hayatı o gün başlıyordu ve bir gün yine denizde bitecekti: Avcıların kaderi budur. Dünyada, deniz avcılığından daha güç ve daha tehlikeli başka bir şey yoktur.