Bir akıl, diğer bir akıl ile, yâni akıllı bir kimse diğer akıllılarla tanışınca aralarındaki safvet ve muhabbet dâima artar.
Bir nefsin, diğer alçak bir nefis ile tanışması ve sevişmesi, yakînen malûmun olsun ki, her an azalır. Ve düşmanlığa tahavvül eder. Çünkü nefsâni dostların nefsi, tanışmada bir maksat ve faide gözetir. Onu bulamayınca dostluğunu çabucak bozar.
Eğer dostunun yarın âhirette senden nefret etmesini istemezsen âkil bir kimseyi akıllıca dost ittihâz et.
Nefsin, sam yeli gibi olan hevâ ve hevesiyle malûl olduğun için her neye teşebbüs etsen, hep maraza âlet olursun.
Eline mücevher alsan taş kesilir, birine kalben muhabbet etsen düşmanlık ve kavga vukua gelir.
İşittiğin, latif ve söylenilmemiş bir nükte, onu idrak edince, nezdinde zevksiz ve bulanık bir söz olur.