Ruhumuzun yegâne gıdası güzelliktir diyebiliriz; ruh her yerde güzelliği arar ve en alçalmış yaşamlarda bile açlıktan ölmez. Zira güzel olan hiçbir şey büsbütün fark edilmeksizin geçip gidemez.
Hayatlarımıza rehberlik eden şey ölümümüzdür. Hayatımızın tek hedefi ölümümüzdür. Ölümümüz hayatımızın döküldüğü kalıptır ve çevremizi oluşturan da odur. Yalnızca ölülerin portreleri çizilmeli, zira kendileri gibi olan, bir anlağını oldukları gibi görünen sadece ölülerdir.