eskiden "korkuluk" derlerdi, eski apartmanlarda tahtadan olurdu hani. Hep merak ederdim neden "korkuluk" derler diye. "Ya duşersem..." diye korkanların dayanağı olsun, tutunacak bir dayanak bulsunlar diye idi. Hayat da böyle değil mi? Korktuğumuzda, çaresiz ve yapayalnız kaldığımızda bize korkuluk olacak insanlar veya hayat gayesi, anlamlı bir yaşam biçimi olmalı ömrümüzde. Bu yüzden hep derim ki ömrünüze iyi insanları, güzel hayalleri, hedefleri ve bir dava şuurunu eklemelisiniz. Hayatta öyle günler gelir ki zorluklara karşı çıkarken de inerken de size dayanak olurlar. Gün gelir yol olur, gün gelir han.. Velhasıl insana nefes olur, ses olur, el olur.