Senin ölmüş olduğunu niçin kabul edecekmişimdi ki!
Evden, ailemden, en kötüsü senden kaçtım, başka türlü yapamazdım. Çünkü sevgimle baş başa kalmak, öyle durmak istedim. Kendimi öyle durabileceğime inandırdım. O harikuláde an, senin öldüğün an, bu demektir ki, aşkımızın, adı olmayan aşkın artık sonsuzluğa perçinleneceği an geldiğinde, kendimden geçmiştim, kendimde kaybolmuştum, ölen sen miydin yoksa ben miydim, bunu kimse bilemedi..
Şimdi yürüyorum işte, bir adım daha atıyorum, bir adım daha..
Böyle böyle nereye değin gidebilirim?
Ben şimdi ölmeden önce ölmeyi yaşıyorum.
Aşkın adının böyle konulabileceğini düşünüyorum
Hadi git artık. Söyleyeceğimi söyledim sanıyorum. Bu ölüşle ve bu bitişle başlayacak her şey. Hadi. Oyalanma.