Ben yük değilim. Ben ayağınıza bağlanmış taş değilim. Ben o aşamadığınız, aşmak istemediğiniz, çabaladığınız ama çok yorulduğunuz dağ değilim. Yük değilim ben. Yok değilim. Babamdan başkasına hiç de değilim. Günahtır diye baktığınız, her sorununda sırtınızı sızlatan o çocuk değilim. Ya da sırf ağladığında başını kaldırdığınız, kahramanlık hikayelerinizin yardımcısı değilim. Şimdi karşımda sanki ben lanetliymişim ama bunu anladığım anda ben uydurmuşum gibi duruyorsunuz. Üstü başı kirli, bi kaldırımda uyuyakalmışım gibi bakıyorsunuz. Sanki her şey doğruydu, ben yanlıştım gibi bakıyorsunuz. Siz yıkılacak mısınız, ben ezip geçeyim mi.
