Baba Tahirê UryanKurdî
Kurmancî
Dilekî min heye kirîyarê evînê
Ji ber vê geş e bazara evînê
Min ji bejna dilê xwe ra kirasek dirût
Ji tayê zehmetiyê ji lûfê evînê
Zazakî
Min zerrîye esta muşteriyê evîne
No semedî ra geş a bazarê evîne
Min beşna zerrîya xo ra kirasêke deşte
Tayê zehmetîye lufê evîne
Kürtçe gazeteciliğin ilk örnekleri 20. yüzyılın başındaki ilk Kürt gazetesi olarak kabul edilen Kurdistan gazetesine dayanmaktadır. Amir Hassanpour Kürdistan'da Milliyetçilik ve Dil 1918-1985 adlı eserinde 1898 ile 1985 arasında Kürtçenin Kurmanci ve Soranî lehçelerinde, bunlara ek olarak Kürtçe-Türkçe, Kürtçe-Arapça, Kürtçe-Farsça kategorilerinde yayın yapan 145 adet süreli (haftalık, haftada iki, iki haftada bir, aylık) dergi-gazete listelemiştir (346-63). Kurmancî olarak bakarsak, Irak'ta; Rastî 1959 yılında Arapça-Kürtçe günlük yayının Soranî-Kurmancî eki olarak; Ronahi (Irak'ta) 1960-62 yılları arasında aylık olarak, Hêvi 1971 yılında ek olarak;
1970-71 yıllarında Birayetî (Irak'ta) ve Çiya (Kürdistan'da) Kurmanci ve Soranî olarak yayın yapmışlardır. İran'da 1985 yılına kadar Kurmanci lehçesinde süreli bir yayına rastlanmamaktadır.
Reklam
Kürtçe Kurmancî edebiyat alanında bir yılda çıkan yeni roman sayısının iki basamağı bulduğu 2004 yılından itibaren bu alanda büyük bir nicel sıçrama gerçekleşmiştir. Ilk romanın yayınlandığı 1935 ile 2003 yılları arasındaki yetmiş yılda yazılan roman sayısı (90 adet), 2004'ten sonraki beş yılda geride bırakılmıştır (98 adet). Sonraki sekiz yılda bu iki zaman diliminin toplamını daha da katlayarak, büyük bir sıçrama daha geçirmiştir. Aynı dönemlerde roman yazmaya başlayan yazar sayısı neredeyse üç katına (54'ten 151'e) çıkmıştır. Bu nicel sıçramaların kendisi romansal bir alanın oluştuğunu göstermektedir.
Di sedsala şanzdehem de, li sayeya mîrnişîniya Botanê de diyalekta kurmancî wek destpêka zimanê edebiyatê serî rakir, Melayê Cizîrî û paşê Elî Herîrî û Xanî bi vî zimanê edebî şi'rên xwe nivîsîn. Dema osmaniyan desthilata xwe bi ser wê bêşa Kurdistanê de çespand, rêya gêşkirina vî zimanê edebî têkda û nekarî di herêmên dîtir ên Kurdistanê de berbelav be, ev zimanê edebî heta dawiya sedsala nozdehem derneket.
Reklam
Reklam