Umut Kutay KURŞUN
@kutaypb
Çukurova Üniversitesi
Reklam
Şövalye Hildebrand, Prensen hellelil ile tutkulu bir aşk yaşar fakat ağabeylerinin bu aşka engel olmaya çalıştığını öğrenir ve ağabeyleriyle savaşmaya giderken sevgilisini son kez kuleye çağrır onu öper ve koklar
Şövalye savaştığı 7 ağabeyden 6'sını öldürür fakat sevgilisinin isteği üzerine kalan son ağabeyi serbest bırakır. Son ağabey yorgun şövalyeyi öldürürken, prensesi de köle olarak zindana kapatır.
Debutades, deliler gibi âşık olduğu sevgilisini savaşa gideceğini öğrenir. Sevgilisini avluya çağrır, onu koklar, öper, sarılır ve bir daha görememe korkusuyla sevgilisinin gölgesini bir duvara çizer. Sevgilisi geri dönemezse bile onu sevmeye devam edebilmek için...
“Acı çekiyorsun, değil mi Bay Şövalye? Ah… Ne bekliyordun ki? O bir leydi, sen ise yalnızca onun korumasısın. O, narin elleriyle çiçek tutarken senin ellerin kan ve çelikle sertleşti. O, şöminenin sıcaklığında kitap okurken sen, soğuk yağmurlar altında bekçilik yaptın. O, düşlerinin peşinden giderken sen, kılıcını kuşanıp gölgesinde yürüdün. Şimdi, o, beyazlar içinde parıldıyor, bir başkasının yanında. Peki ya sen? Sen yalnızca orada, sessizce durabilirsin. Bu, senin kaderin. Çünkü koruyucular sahip olmaz, sadece izler, sadece bekler ve sonunda her şeyi kaybeder.”