Sosyalist duzen zamaninda hekim ve dis hekimi bakimlari,
cerrahi ameliyatlar, ilaclar, goz doktoru muayeneleri, gozlukve cesitli protezlerin saglanmasi, tipki -kresten universiteye
kadar- milli egitimde (bu, ayrica butunn universite ogrencilerinin yararlandiklari genel bir burs sistemiyle destekliydi) oldugu gibi, gercekten parasizdi. Dinlenme evleri ile tatil yurtlarinda kalislar da bedava ya da bedava gibiydi.
Eskiden Sovyet yurttaslarinin kiralari, aile ucretinin ancak
gorece dusuk bir orani kadardi: %5 ila 15 arası. Kira, su, isitma, elektrik, gaz harcamalarinin ve butun oteki yukumlulukleri icine aliyordu. Telefon kullanimi icin, sayilari ve sureleri ne kadar olursa olsun, kent ici konusmalara ayri bir fatura cikartilmaksizin, pek kucukk bir para (ayda iki-uc Ruble) odeniyordu.
Sovyetler donemine gore
gercek fiyati azalmis tek madde votkadir...
Karşımdaki, acı bir ironi ile "ama ne ilerleme! İşte yeni düzenin üstünlügü! ", diye yorumluyordu...
"Ucuz votka politikası hukumetimizin programina bagli. Alkolden olabildigince az vergi almak, hatta hic almamak!
İcin, icin! Sarhos olun ve sesinizi kesin! Daha cok ve daha cabuk oleceksiniz. Ama hic olmazsa, bugünlerin kederini bir an unutabileceksiniz. ''
Bir kiklonun yıkıcı gücüyle ülkenin üstüne çullanan felaketler, insanlan başkalarının mutsuzluklarına karşı
başka yerlerde oldugundan daha dayanışmacı ve daha duyarlı kılma sonucunu mu dogurdu? Bana eşlik eden genç Moskovalı Oleg, arsız bir nükteyle, "sanmıyorum, sadece bu kadar
dilenci gormek aliskanligini henüz edinemediklerindendir"
diyor. Bu kalabaligi betimleyen bir Moskova gazetesi, bir
"Küçük-Kalküta" diye yazdı. Henüz degil, ama nerdeyse.